HOSGELDINIZ

BEN OSMAN EMRE TUNCER.

23 OCAK 2007 TARIHINDE DOGDUM VE O GUNDEN BU GUNE COK SEY YASADIM.

BUNLARI BENI MERAK EDENLERLE PAYLASMAK ISTIYORUM... E NE DURUYORSUN EN GUZEL POZLARIM SENI BEKLIYORRRRRRRR HADI TIKLAAAAAAAA......

unutmadan bana bakarken annem masallah demenizi istiyormus ben soyleyeyimde :)

Dogum Hikayemiz

Turkiye'ye normal dogum yapmak icin 14 Subat'i beklemek uzere Kurban bayrami arifesinde gelmistik. Ve 22 Ocak'taki rutin doktor kontrolumuzde cok ani gelisen olaylar sonucu su anda yan odada misil misil uyuyan benim icin dunyalar guzeli ogluma 23 Ocakta aniden kavustum :):)

Anlatacak okadar cok sey var ki nerden baslasam bilemiyorum. 22 Ocak'taki kontrolde ters giden birseylerin oldugunu doktorun surat ifadesinden anlamak hic zor olmadi benim icin. Kontroller normalde kisa surerken ogun uzadi da uzadi... Buda beni telaslandiriyordu ama bana hic bir sey soylenmiyordu. Soylenen plasenta kalinlasmasi sebebiyle normal dogumun bebek icin riskli oldugu ve artik benim onu besleyemedigimdi... Buna nasil uzuldugumu tahmin edemezsiniz. Ve hemen yatis islemleri yapildi ve ben ertesi gun ona sezeryanla kavusmak icin beklemeye basladim. O aksam Osman Emre'm icimdeyken son yalniz gecemdi. Babamiza haber verdigimde once saka yatigimi sandi ama soyledigime inandiginda acayip sasirdi eli ayagi birbirine girdi. O gece onunla yaptigim telefon konusmalarinin sayisini hatirlamiyorum :) Annemler Ankaradan, babamiz Dubaiden kayinvalidemler ise zaten hep yanimdaydilar herkes sabah erkenden yanimiza gelecekti iste...Buda beni sevindiriyordu.

Gece yarisindan itibaren hic birsey yedirmediler su dahi icirmediler. Sabahin alaca karanliginda ameliyata hazirlanmaya basladim. Sedyeye yatirildigimda kimseyi gormeden ameliyata alinacagimi dusunurken son anda etrafimda yuzler belirdi ve tum beklediklerim etrafimdaydi cok mutlu olmustum. O duygu yogunluguyla aglamaya baslamistim. Ve asansore alinirken babamizla gozgoze vedalastik.

Sonrasinda soguk ameliyat odasindan once bekletildigim yerde yaslar yuzumden ilik ilik akmaya devam ediyordu. Bir turlu durduramiyordum. Aglamak istemiyordum ama engelde olamiyordum. Gelen tum doktorlar benimle sakalasiyordu ne gerek var aglamaya diye... Zaten o saatten sonrada birdaha algamak aklima bile gelmedi :) Hep Oglum hadi hareket et diyordum icimden ve canim oglum ilk kez sozumu dinledi ve ameliya masasinda yatirilipda o soguk sey karnima suruldugunde acayip hareket etti ve bende mutlu mesut bir sekilde uyutuldum :) sonrasinda hafizamda bir bosluk...8.15'te girilen ameliythaneden 8.30'da Osman Emre cikmis. Bizim bulusmamiz ise saat 10.30'du yani onunla ilk bakismamiz bulusmamiz ilk yanak yana gelisimiz....2950 gr ve 49 cm benim canim yanimdaydi iste tarif edemeyecegim anlarimiz... Hep normal dogumu onu ilk kucaklayan kisi olmak istedigim icin cok istemistim ama olmamisti. Hatta sezeryan oldugunu ogrendigimde cok bozulmustum annelik hakkim elimden alinmis gibi hissetmistim... Oysaki onu gordukten sonra ne ilk ne de son gormemin birsey farkettirmedigini onunla kavusmamin herseye deger oldugunu gordum saglikliydik, beraberdik ya ben artik anneydim.. .

Genel anesteziyle sezeryan olmustum. Ilk gun ruya gibiydi. Ikinci gun yurudum aksamina bebegimin bezini degistirdim bakimini ben yaptim. Ucuncu gun eve cikarildim ve hic yataga yatmadim her isimi kendim yaptim cok sukur. Sezeryanin en kotu tarafi anne sutunun gec gelmesi ve hareketimi kisitlayan agrilardi.. Sutum ancak dorduncu gun geldi. Beslenme konusunda ilk gunler cok yipranmistim. Biraz mama takviyesi yaptik ama anne sutu geldikten sonra icim daha rahatti artik. Dogum oncesi ve sonrasinda hep kayinvalidemlerin yanimdaydim allah razi olsun onlardan kendi evimizde gibiydik hep.
ama Dubai'ye artik babamizin yanina donme zamani gelmisti. 19 Subat gunu Dubai'ye evimize geldik. Dogum maceramizda boylece nihayetlendi :)
Allah her isteyene hayirli evlatlar nasip etsin...